Poród naturalny czy cesarskie cięcie

Poród naturalny i cesarskie cięcie – najważniejsze różnice. Zarówno z perspektywy kobiety jak i dziecka istnieją duże różnice pomiędzy porodem siłami natury a cesarskim cięciem. Oto najważniejsze z nich.


Cesarskie cięcie to operacja polegająca na nacięciu powłok brzusznych oraz mięśnia macicy, aby tą drogą wydobyć dziecko na świat. Dzieje się to najczęściej w znieczuleniu dolędźwiowym bądź ogólnym. Poród jest natomiast procesem związanym ze skurczami macicy i zmianom w szyjce macicy – dzięki jej skróceniu i rozwarciu możliwe jest przeciśnięcie się płodu przez kanał rodny.

Konsekwencje dla kobiety

Lista możliwych powikłań i konsekwencji zdrowotnych po cesarskim cięciu jest znacznie dłuższa. Trzeba pamiętać, że CC to ingerencja chirurgiczna. Jak po każdej operacji mogą wystąpić powikłania operacyjne i infekcyjne związane z samym zabiegiem bądź zastosowaniem znieczulenia. W literaturze medycznej można przeczytać iż ten sposób rozwiązania ciąży jest obarczony większym ryzykiem zgonu niż przy porodzie siłami natury. W praktyce jednak takie sytuacje zdarzają się niezwykle rzadko. Inne możliwe konsekwencje to zwiększone ryzyko wtórnej niepłodności, endometriozy, ryzyko uszkodzenia jelit, pęcherza moczowego, moczowodów.

 

W przypadku porodu naturalnego, który jest procesem wynikającym z gotowości dziecka do przyjścia na świat, negatywnych konsekwencji dla zdrowia kobiety jest mniej. Poród naturalny trwa jednak o wiele dłużej. Rutynowe cesarskie cięcie trwa ok. 15 minut, natomiast poród to skomplikowany proces, który może trwać od kilku do kilkunastu godzin. Wiąże się z bolesnością skurczy oraz możliwością uszkodzenia mięśni pochwy i krocza, czego efektem może być nietrzymanie moczu w późniejszym wieku. Wiele kobiet po porodzie ma syndrom wycieczenia jak również przejściowe obniżenie nastroju bądź depresję poporodową.

 

Konsekwencje dla dziecka


Podczas porodu naturalnego dziecko, które przeciska się przez kanał rodny jest „wymasowane skurczami” dzięki czemu możliwy jest prawidłowy start funkcjonowania układu krwionośnego i oddechowego. Poprzez ucisk związany z przeciskaniem się z dróg oddechowych noworodka usuwany jest płyn owodniowy. A gdy ciało noworodka odczuwa skurcze porodowe - nawiązują się polaczenia nerwowe.

U dzieci, które przychodzą na świat przez cięcie, brak tych naturalnych procesów może sprzyjać większemu prawdopodobieństwu wystąpienia astmy oraz problemami z integracją sensoryczną. Przy CC dziecko nie ma tak wydłużonego okresu adaptacji, a drogi oddechowe oczyszczane są mechanicznie. Przy cięciu, które jest zaplanowane, ryzyko negatywnych konsekwencji dla dziecka jest mniejsze niż w przypadku cięcia przy wskazaniu nagłym.

Opieka nad dzieckiem


Po porodzie naturalnym już trzy godziny później można wstać i pójść do łazienki oraz rozpocząć opiekę nad dzieckiem. Natomiast po cesarskim cięciu, w zależności od znieczulenia, konieczne jest leżenie płasko na sali pooperacyjnej od kilkunastu godzin do całej doby. Kobieta nie może wtedy wstać, jeść ani pić. Nie jest w stanie również zajmować się dzieckiem, bo utrudnia to przebywanie w pozycji leżącej. Lepsze funkcjonowanie jest możliwe po około 2 dniach.

Uruchomienie laktacji


Procesy związane z laktacją uruchamiane są dzięki prolaktynie, która jest uwalniania po usunięciu łożyska. Tak więc zarówno w przypadku cięcia jak i porodu naturalnego nie ma tu większych różnic. Problemem jest moment przystawienia maleństwa do piersi, gdyż samo ssanie jest równie ważne dla produkcji odpowiedniej ilości pokarmu. W przypadku cięcia pierwsze karmienie piersią zwykle następuje później niż przy porodzie naturalnym, co związane jest z samopoczuciem mamy. Można jednak skrócić ten okres, jeśli personel przyniesie noworodka do karmienia, kiedy tylko jest to możliwe.

Połóg


W pierwszym okresie połogu po porodzie siłami natury największym problemem jest obolałe krocze. Może być popękane lub nacięte – wówczas gojenie będzie trwało ok. 10 dni, a kobieta może odczuwać ból i dyskomfort przy siedzeniu. W przypadku cesarskiego cięcia krocze jest nienaruszone jednak pozostałością do końca życia jest pozioma blizna. Blizna po cesarce goi się około miesiąca, w trakcie którego można odczuwać dolegliwości – poczucie swędzenia, napięcia skóry, ból przy poruszaniu się. Warto wówczas stosować preparaty sprzyjające prawidłowemu gojeniu się blizn np. silikonowe plastry na blizny Sutricon.

Pozostałe dolegliwości związane z połogiem jak obkurczanie się macicy, krwawienie z dróg rodnych, bolesność piersi są podobne zarówno w przypadku porodu naturalnego jako i poprzez cesarskie cięcie.
 

Przeczytaj również: