Miesiączka jednak nie jest wystarczającym powodem, aby sądzić, iż doszło do zapłodnienia. Do opóźnień może dojść z wielu powodów takich jak stres, alkohol, leki, przeziębienie, zmiana klimatu, nieregularny tryb życia, brak snu, długa mecząca podróż itp.

Czasem jeden lub dwa cykle w roku mogą zdarzyć się bez owulacji i wówczas nie dojdzie do krwawienia. Z wiekiem ilość takich pustych cykli będzie coraz więcej. Może się to zdarzyć również w wyniku odstawienia tabletek antykoncepcyjnych.

Do najczęstszych, choć subiektywnie odczuwanych objawów zajścia w ciążę należy zaliczyć: nudności, wymioty, ślinotok i zgagę. Objawy te występują zwykle rano, choć czasami dokuczają przez cały dzień. Nudności i wymioty zaczynają się od 6.-8. tygodnia i zwykle trwają do 12.-14. tygodnia ciąży.

Kolejnym subiektywnym objawem, który może się pojawić jest wzdęcia brzucha oraz nadmierna męczliwość i senność. Inne objawy to: zmiany samopoczucia takie jak zmęczenie, drażliwość, nadpobudliwość. Dosyć istotna jest bolesność gruczołów piersiowych od 6. tygodnia ciąży.

Należy również pamiętać, że około 11. – 12. dnia od zapłodnienia dochodzi do drobnego krwawienia z dróg rodnych (nie jest to jednak krwawienie miesiączkowe a tzw. krwawienie implantacyjne związane z zagnieżdżaniem się zarodka w macicy).

U niektórych kobiet, w pierwszych tygodniach ciąży pojawiają się przebarwienia skórne głównie na wargach sromowych, brodawkach; mogą pojawić się także przebarwienia na twarzy.

Do bardziej prawdopodobnych objawów zajścia w ciążę należy podwyższona podstawowa temperatura ciała (ponad 37°C), utrzymująca się przez minimum 2-3 tygodnie po owulacji. Związane jest to z faktem, iż zwiększa się ilość hormonu progesteronu odpowiedzialnego za podtrzymanie ciąży w pierwszych tygodniach. W kolejnych etapach ciąży funkcję tę przejmuje łożysko.

Aby nie sugerować się domniemanymi symptomami w chwili kiedy spóźnia się miesiączka najlepiej jest wykonać domowy test ciążowy. Należy stosować je ściśle zgodnie z instrukcją i w określonym czasie od owulacji. Najwcześniejsze testy wykrywają ciążę już po około tygodniu od zapłodnienia. Aby jednak uzyskać większą pewność warto poczekać na termin spodziewanej miesiączki i dopiero po tym terminie wykonać test.

W celu rozpoznania ciąży w 100% należy udać się do ginekologa, który przeprowadza dokładne badanie w celu potwierdzenia lub wykluczenia ciąży. Badanie takie ma zazwyczaj następujący przebieg.

Oglądanie przedsionka do pochwy, sromu i krocza.

Po rozchyleniu warg sromowych mniejszych oceniane jest wejście do pochwy w świetle dziennym. W przypadku ciąży stwierdza się zasinienia wejścia do pochwy oraz zasinienia między łechtaczką a cewką moczową albo tuż pod ujściem cewki moczowej w tzw. wałku pochwowym cewki moczowej (objaw Labhardta).

Badanie z wziernikiem

Badanie to może wykazać zasinienie całej pochwy w skutek zwiększonego unaczynienia w ciąży. Umożliwia ono również ocenę szyjki macicy.

Badane palpacyjne pochwy

Lekarz za pomocą tego badania może stwierdzić aksamitną szorstkość powierzchni pochwy charakterystyczną dla ciąży. Pochwa jest również szersza i bardziej rozciągliwa.

Badanie dwuręczne

Jeśli lekarz podejrzewa ciążę ważne jest określenie położenia i wielk0ości macicy, która pod koniec 1 miesiąca jest nieco powiększona, pod koniec 2. miesiąca ma wielkość gęsiego jaja, pod koniec 3. miesiąca ma wielkość męskiej pięści. Lekarz ocenia również rozpulchnienie macicy oraz zmianę konsystencji.

Od pierwszego miesiąca ciąży można potwierdzić jej rozwój w ciele kobiety poprzez obserwację istnienia dziecka w badaniu USG. Pewną oznaką ciąży jest również wysłuchiwanie tonów bijącego serca dziecka. Tętno maleństwa można jednak badać najwcześniej od ok. 10. tygodnia.